Tara heeft drie kinderen en ontvangt begeleiding vanuit Stichting Intervence voor haar oudste zoon Michel van 15 jaar. Michel zit in een gesloten instelling en heeft een zware vorm van autisme. Hij loopt vaak weg, heeft extreme gedachten en zijn humeur kan van het ene op het andere moment omslaan.

Zelf om hulp vragen

‘’Ik heb zelf bij om hulp gevraagd omdat ik eigenlijk niet meer wist wat ik moest doen met Michel en heb gesmeekt of zij hem asjeblieft wilde helpen’’, vertelt Tara. Dat was een hele drempel. Er bleek begeleiding van Intervence nodig. Tara had best een hekel aan de jeugdbescherming, waardoor ze tegen gezinsmanager Johan in het begin ook boos en afstandelijk was. ‘’Johan heeft mij laten zien dat het heel anders kan. Hij had echt oog voor de problematiek bij mijn zoon, maar ook voor mij. Dat is ontzettend helpend geweest’’. Voordat Johan bij Tara als gezinsmanager kwam, had zij te maken met andere hulpverlening. ‘’Zij deden vooral wat zij goed vonden en zeiden: ‘je hebt zelf een slechte jeugd gehad, daar zullen de problemen wel vandaan komen en je bent geen voorbeeld, want dat heb je zelf ook niet gehad’. Er werd meteen een stempel op mij gedrukt’’. Door Johan voelt Tara zich weer serieus genomen.

Het totaalplaatje

’’Tara vond het vooral fijn dat ik naar haar oudste zoon keek, maar ik was juist op zoek naar het totaalbeeld. Bijvoorbeeld naar de interactie tussen moeder en kinderen, hoe moeder zelf in haar vel zat en of dat invloed had op de situatie.’’ Tara zegt dat ze dit in het begin niet leuk vond, want Johan kwam erg dichtbij. ‘’Totdat ik goed onderzoek had verricht en erkenning kon geven aan moeder dat de opvoeding van haar zoon erg zwaar is. Toen kreeg Tara begrip en stond ze open voor mijn begeleiding.” Tara knikt. ‘’Dat begrip was erg belangrijk, dat had ik nodig.’’

Michel had een leuke dag, maar op de terugweg sloeg zijn humeur om.

Begeleid uitje

Michel kan door zijn beperking gedachten en emoties niet in orde brengen. Een goed voorbeeld is een begeleid bezoek naar de Efteling. ‘’Michel heeft daar een hele leuke dag gehad en op de terugweg slaat zijn humeur om. Hij kan zich niet meer inleven in zijn moeder, dat zij hem mee heeft genomen naar de Efteling en dat hij een leuke dag heeft gehad. Dan heeft hij iets anders in zijn hoofd en dan gaat het die kant op,” vertelt Johan.

Doorkijk naar de toekomst

Tara hoopt dat wanneer Michel 18 jaar is, hij zelfstandig begeleid woont. ‘’Ikzelf kan daar niet voor waken, want gezag neemt hij van mij niet aan.’’ Tara wil niet dat hij na zijn 18e verjaardag in het diepe terecht komt en een zootje van zijn leven maakt. ‘’Michel is dol op Johan, daarom kijk ik ook samen met hem wat er nodig is voor de toekomst.”

Het is een ontzettend leuk kind, met een flinke diagnose, maar een goed hart!

Realistisch blijven

Johan vindt dat hij samen met het gezin al heel veel heeft bereikt. ‘’Vooral in het begin zei Tara regelmatig dat ze zou willen dat Michel weer terug naar huis kwam’’. Hij richt zich tot Tara. ‘’Ik heb mee mogen maken dat je nu realistisch bent en ziet dat het gewoon niet mogelijk is. Dat vind ik heel knap van je.’’ Tara heeft nog twee andere kinderen, welke niet aangemeld zijn bij Intervence. Ook zij worden door Johan in de gaten gehouden en besproken met Tara. ‘’Maar ik heb een zwak voor Michel hoor: het is gewoon een ontzettend leuk kind, met een flinke diagnose, maar een goed hart!” glimlacht Johan.